นิราศเกาะมันนอก พ.ศ. 2545

This slideshow requires JavaScript.

ครั้นเช้าสายวันพุธที่ 15 ตุลาคม 2545 เราพร้อมหน้า ประกอบด้วยป้าเก๋และน้าส้ม พี่ป้อ แม่หลี และ คุณจิ๊บ นั่งรถสงขลาหน้าแป้นค่อยไปๆ จุดมุ่งหมายอยู่ไม่ไกล… เกาะมันนอก นั่นเอง(284 กิโลเมตร จากกรุงเทพฯถึงแหลมตาล และอีก 9 กิโลเมตร จากแหลมตาลถึงเกาะ รวมสิริเวลาทั้งสิ้นเกือบ 3 ชั่วโมง)

นั่งรถหวานเย็นไป ใช่ปล่อยเวลาว่าง ช่วยกันสร้างสรรค์สิ่งดีให้กับสมอง เล่นประลองต่อคำย้ำยวนใจ เก่งอย่างไร คงไม่อาจสู้ ‘เยรูซาเล็ม’ และ ‘กวม’

ก่อนลงเรือ แวะอ่าวไข่ หาข้าวใหม่ยัดใส่ให้เต็มท้อง อาหารสดๆ (กว่าที่เกาะ) มีไว้ให้ลิ้มลอง ทั้งปลาหมึกนึ่งมะนาว กุ้งเผา  อยากกินสองจาน เพราะทานแล้วเหมือนได้สัมผัสดาวดึงส์

ก้าวแรกที่เหยียบเกาะ ช่างเหมาะเจาะมี’แอน’ รอพร้อมน้ำเย็น เราเดินทางมาพร้อม คุณฉัตร (ที่มั่นใจและเดาว่า) เป็นเจ้าของรีสอร์ท และคู่รักอีกหนึ่งคู่ ผู้หญิงตัวเล็กๆ (เหมือนแป้งเมื่อสิบปีที่แล้ว) น่ารัก (อันนี้ไม่เหมือนแป้ง) ขนตางอนเป็นจวักเลย

หล้กจากปักหลักในห้องแล้วก็เริ่มเป็นอิเหนาชมเกาะ สวยอย่างแรง เหมือนอยู่บนสวรรค์หลอกๆเลย ทะเลสวยจนต้องหยุดหายใจ สีฟ้าไล่ตัดกันเป็นริ้ว เห็นแล้วอยากเกิดเป็นเงือกทันที

เราตัดสินใจจองหนึ่งศาลา และหลีให้เกียรติตั้งชื่อว่า ‘ศาลาสุขใจ’ และ ที่นี่ก็กลายเป็นที่พักใจของเรา ทั้งโทรศัพท์ คุยกับแอม กับเอ เขียน message เล่นเกมส์ Rich เป็นเศรษฐีชั่วคราว กู้เงิน ล้มละลาย เล่นไพ่ เป็นอีแก่ นอนตายหลังเมาเรือ นอนบ่มให้อึออก กินขนม ทายปัญหา กลัวนกยูง ทำลูกเต๋าหล่น ลืมกล้องถ่ายรูป ได้เรียนรู้ภาษาจีนใหม่ ได้รู้จักนักมวยหลายรุ่น สารพัด

ประมาณบ่ายสี่โมง ก็มีเรื่องสยองขวัญ เขย่าประสาทเล็กๆ เมื่อฝูงนกยูงค่อยๆเดินมาล้อม ศาลาสุขใจ ราวกับจะวางระเบิด ที่ยอกยาร์ จิ๊บบอกว่า เหมือนเล่นละครเลย เพราะตัวละครค่อยๆ ย่างกรายออกมาทีละตัวสองตัว จนครบ 13 (เหมือน the Last Supper) ที่สยองมากคือ คืนต่อมาเราพบว่านกเหล่านี้นอนบนคบไม้สูง บินโผไป ผวามา พี่ที่เกาะบอกว่าตอนเช้าๆ มันร่อนลงมาเหมือน’กระหัง’ (จินตนภาพสมจริงมาก)

วีรกรรมสามเรื่องที่ต้องบันทึกไว้คือ (1) เรื่องที่เป่าผม เราเบลอเองจิ๊บ ทำให้จิ๊บอดว่ายน้ำไป 1 วัน (2) กล้องถ่านหมด และ แฟลชไม่ทำงาน คุณพระช่วยที่ร้านแอนยังมีถ่าน Lithium ขาย เหมือนสวรรค์บันดาลเหลือเกิน (3) โรงสีไฟ และเรือกลไฟ ส่งเสียงร้องตอนกลางคืน เพื่ือนๆ (ยกเว้นคุณป้อ ที่หลับตั้งแต่ 4 ทุ่มทุกคืน) เลยนอนไม่หลับ

อาหารหนืดเหมือนกัน กินปลาหมึกเหนียวๆ และกุ้ง จนคิดว่าคงไม่ต้องกินไปอีก 2 ปี แต่ต้องขอบันทึกไว้ ณ ที่นี้ว่า ชาเย็นอร่อยเหลือเกิน อยู่กัน 3 วัน กินไป 10 แก้ว กินน้ำอัดลม 13 ขวด และมะพร้าวอ่อนอีก 3 ลูก เรื่องที่สังเกตุได้คือที่เกาะไม่มีบริกรเป็นผู้หญิงเลย มีแต่ผู้ชายดำๆ ล่ำๆ แถมถอดเสื้อเสิร์ฟข้าวอีกต่างหาก

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ทำให้การท่องเที่ยวครั้งนี้เกิดขึ้น ขอบคุณหลี ที่เป็นประโยชน์และมีสาระ  ไม่ว่าจะเป็นการบอกทาง และ การช่วยเช็ดผมหนาๆของจิ๊บจนแห้ง ชอบคุณป้อที่เป็นผู้นำ ในยามยาก และแนะนำให้ไปกิน’ร้านป้า’ขากลับ ขอบคุณจิ๊บที่ช่วยดูแลเก๋ และ มีความอดทนกับเรื่อง screwed up ทุกอย่าง ขอบคุณเก๋ที่คิดเกมส์ เล่นไพ่ และ คำพูดตลกๆบ้าๆบอๆ ทุกประการ ขอบคุณแอมที่ให้กำลังใจและคอยดูแลงานให้ เมื่อส้มไม่อยู่ ขอบคุณเอที่เป็นห่วง เป็นใย แต่จะลืมขอบคุณใครไปไม่ได้นอกจาก คุณฉัตร คนที่พูดดีกับเราที่สุดในเกาะ และทำที่สวยๆ สะอาดๆ อย่างนี้ให้เราเที่ยวกัน

สนใจข้อมูลเพิ่มเติมของเกาะมันนอก คลิกได้ที่นี่  (www.munnorkresortisland.com) [หมายเหตุ: เว็บไซต์ที่ถูกต้องคือ http://www.munnorkislandresort.com/]

Encora….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: