ข้าวซอย ณ อเมริกา

[16 ตุลาคม 2554] วันอาทิตย์ที่แล้วอากาศดีมาก แดดจ้า ฟ้าใส ฉันกับคุณสามีเลยชวนกันไปนั่งปิกนิคกันในสวนสาธารณะ  (บีชวู้ด พาร์ก เวสต์) อยู่ไม่ห่างจากบ้านนัก ตั้งใจว่าจะไปแวะซื้ออาหารไปนั่งกินกันบนสนามหญ้า กินเสร็จแล้วก็จะนั่งอ่านหนังสือกันต่อ

ก่อนไปสวนบีชวู้ด เราไปแวะร้านขายของชำชื่อ Trader Joe’s กันก่อน ร้านนี่เป็นร้านเล็กๆ แต่มีสาขาอยู่ทั่วอเมริกา ผัก ผลไม้ อาหารสำเร็จรูปที่ขายจะเน้นอาหารเพื่อสุขภาพ ไร้ไขมัน เน้นออร์แกนิกเป็นหลัก ที่โดดเด่นคือ สินค้าส่วนใหญ่ในร้านเป็นยี่ห้อ Trader Joe’s ทั้งนั้น ไม่เหมือนซุปเปอร์มาร์เก็ตทั่วไปหรือ Whole Foods ที่รับของคนอื่นมาขายต่อ ราคาก็ไม่แพงมากเท่าไหร่

เดินดูของเพลินๆ อยู่ สายตาคุณสามีก็เหลือบไปเห็นของดีในตู้เย็นที่ร้าน ปรากฏว่ามีข้าวซอยมังสวิรัติขายด้วยแฮะ เป็นแบบทีวีดินเนอร์ ที่ต้องเอามาใส่ไมโครเวฟ 5 นาทีถึงจะกินได้  ข้างกล่องเขียนบรรยายสรรพคุณแปลเป็นไทยได้ว่า “ผู้คนที่เดินทางไปเยี่ยมเยือนทางภาคเหนือของประเทศไทยต่างกล่าวว่า ถ้ามาแล้วยังไม่ได้กินข้าวซอยซักสามชามแล้ว ก็ถือว่ายังมาไม่ถึง”  — พี่เอ็นโซพยักหน้าหงึกๆ บอกว่าเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง —  สุดท้ายตัดสินใจซื้อมากินที่บ้านหนึ่งกล่อง แน่นอนว่ารสชาติไม่มีทางมีข้าวซอยต้นฉบับที่ลำปาง แต่ก็ต้องยอมรับว่ารสชาติใช้ได้ทีเดียว

อย่างไรก็ดีปัญหาก็คือว่ายิ่งกินก็ยิ่งคิดถึงและอยากกินข้าวซอยของจริงๆ ที่บ้าน กลายเป็นการทรมานใจไปอีกแบบ

พูดถึงเรื่องการกินการดื่มแล้ว วันก่อนได้มีโอกาสดูสารคดีเรื่อง Forks over Knives หนังเรื่องนี้พยายามจะเสนอประเด็นว่า การกินอยู่ของคนอเมริกันทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการมีโรคร้ายมากกว่าคนในประเทศอื่นๆ อย่างเช่นการกินสเต็กชิ้นโตๆ กินของปิ้ง ของย่าง กินนม ทำให้คนอเมริกันมีความเสี่ยงเป็นมะเร็งมาก ในขณะที่คนเคนย่ามีโอกาสเป็นมะเร็งน้อยกว่า เพราะเขาไม่ได้กินอย่างคนที่นี่ คนทำสารคดีก็พยายามจะโน้มน้าวจิตใจคนดูว่า การกินอาหารให้ถูกต้องสามารถบรรเทาโรคและรักษาโรคมะเร็งได้

จริงๆ เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับคนไทย เรารู้จักการกินอาหารแบบชีวจิตมานานแล้ว แต่ฉันก็อดคิดกลับกันไม่ได้ว่า ในขณะที่ฝรั่งเขาอยากจะกินอาหารแบบเอเชีย แบบอัฟริกา คนไทยอย่างฉันเองก็ได้รับการสอนมาตั้งแต่เด็กๆ ว่าให้หัดกินนม กินไข่ จะได้ได้โปรตีน ตัวจะได้ใหญ่ๆ อย่างพวกฝรั่ง ฉันเลยสรุปเองง่ายๆ กับตัวเองว่า ให้เดินทางสายกลาง กินอะไรก็ได้ แต่อย่ากินให้มากเกินไปน่าจะดีที่สุด

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: