ต้นฉบับ Ferragosto

Via di Grottarossa

ถนนหน้าบ้าน เงียบเหงา

[๖ สิงหาคม ๒๕๕๕]  เทศกาลแฟร์รากอสโต้ในอิตาลี ก็คล้าย ๆ กับเทศกาลสงกรานต์ในบ้านเรา คือเป็นวันหยุดยาวที่ประชาชนชาวอิตาเลียนทั้งหลายทั้งปวงจะถือโอกาสหายหน้าหายตาไปเที่ยวกันหมด เล่นเอาเมืองทั้งเมืองเงียบไปถนัดใจ

แฟร์รากอสโต้ (Ferragosto) เป็นเทศกาลที่ฉลองโอกาสที่พระแม่มาเรียได้รับการยกย่องให้เป็นเซนต์ และขึ้นสวรรค์ไป ฝรั่งอเมริกันจะเรียกว่า  The Assumption of the Virgin Mary สำหรับคนอิตาเลียน ถือว่าเป็นเทศกาลที่สำคัญที่สุดเทศกาลหนึ่ง ตรงกับวันที่ 15 สิงหาคมของทุก ๆ  ปี อย่างไรก็ดี คนทั้งหลายก็เริ่มฉลองกันตั้งแต่วันที่ 14 สิงหาคม และยาวไปจนถึง 16 สิงหาคม สรุปว่่าอาทิตย์นั้นทั้งอาทิตย์ แทบจะไม่มีใครไปทำงานกันเลย ยกเว้นธนาคารและสถานที่ราชการต่าง ๆ ที่ต้องเปิดทำการบ้าง (แต่ก็ปิดตั้งแต่วันที่ 14 – 16 สิงหาคมอยู่ดี) ส่วนใหญ่จะหนีร้อนไปเที่ยวทะเลกันหมด ทำให้สถานที่ท่องเที่ยวเลยจะคึกคักเป็นพิเศษ แน่นอนว่าของก็แพงขึ้นมาเป็นพิเศษด้วย ตามหลักอุปสงค์อุปทาน

ปีนี้เป็นโชคดีของฉันที่ได้มาสัมผัสบรรยากาศของเทศกาลแฟร์รากอสโต้ที่อิตาลีด้วยตนเอง (หลังจากที่ฉลองที่คลีฟแลนด์มาหลายปี) เห็นได้ชัดเลยว่าถนนหนทางเงียบเหงา ถนนหน้าบ้าน (Via di Grottarossa) จากที่เคยคราคร่ำไปด้วยรถยนต์ รถบรรทุก วิ่งผ่านไปผ่านมา กลับดูบางตาไปอย่างถนัดใจ มนุษย์ทุกคนในประเทศนี้ดูจะอยู่ในอารมณ์พักผ่อนหย่อนใจกันไปหมด เห็นแล้วก็ประหลาดใจว่าฝรั่งอิตาเลียนเค้าหยุดงานกันยาวจริง ๆ (คุณสามีเล่าว่าคนจะสลับกันหยุดตั้งแต่กลางเดือนกรกฏาคมจนถึงต้นกันยายนทีเดียว) แต่พอหันมามองบ้านเรา ก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ถึงแม้ว่าเราจะได้หยุดกันยาว ๆ เป็นหลายอาทิตย์ แต่ประเทศไทยก็มีวันหยุดราชการแทบทุกเดือนไม่แพ้ใครเหมือนกัน

ที่บ้านคุณสามี ก็คึกคักอยู่ไม่เบา เพราะครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา เมื่อวาน (วันอาทิตย์) ที่เปาโลและโรแบร์ต้า ซื้ออาหารจีนมากินเป็นข้าวกลางวันกัน เต็มโต๊ะไปหมด กินกันตั้งแต่บ่ายสองโมงถึงห้าโมงเย็น

พรุ่งนี้เช้า (วันอังคาร) คุณสามีก็จะขับรถพาซินยอร่าลิเบราโตเรและฉันไปพักที่บ้านตากอากาศของครอบครัวในเมืองกานยาโน่ (Cagnano) ฉันแอบเรียกบ้านหลังนี้ว่า “บ้านบนดอย” เพราะเป็นบ้านอยู่บนภูเขา อากาศเย็นสบายในช่วงหน้าร้อน ซึ่งคุณพ่อและคุณแม่สามีชอบมาก แต่โดยทั่ว ๆ ไป ก็ออกจะเหมือนบ้านบนดอยของคุณจรัล มโนเพชร คือเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่แทบไม่มีอะไรเลย “…บ่มีแสงสี (แต่มีทีวี และมีน้ำประปา)… บ่มีโฮงหนัง โฮงนวด คลับบาร์ บ่มีโคล่า แฟนต้า เป๊บซี่ บ่มีเนื้อสันผัดน้ำมันหอย…” แต่ก็สงบดี สงบแบบต้องเอาหนังสือไปอ่านแก้เหงาเยอะ ๆ

Buon Ferragosto ค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: