ฤดูร้อนที่บ้านบนดอย

 

[๒๗ สิงหาคม ๒๕๕๕]  บ้านบนดอยที่ว่านี้ คือบ้านบนถนนฟอนตานา ตำบลตอร์เร อำเภอกานยาโน-อะมิแตร์โน่ จังหวัดลาควิลา (Via Fontana, Torre, 67012 Cagnano Amiterno L’Aquila) อยู่ในแคว้นอาบรุสโซ่ (Abruzzo) ห่างจากกรุงโรม (ซึ่งอยู่ในแคว้นลาซิโอ (Lazio) ไปทางเหนือ ประมาณ 140 กิโลเมตร ต่อจากนี้ไปเราจะเรียกบ้านหลังนี้สั้น ๆ ว่า “บ้านที่กานยาโน”

ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าชีวิตบนดอยเป็นชีวิตเงียบ ๆ ไม่มีแสงสี แต่เหมาะสำหรับพักอาศัยในฤดูร้อน ซึ่งเป็นเวลาที่อุณหภูมิในโรมอาจจะขึ้นปรี๊ดไปถึง 38 องศา ในขณะที่กานยาโนซึ่งอยู่ท่ามกลางหุบเขา กลับมีลมเย็น ๆ ตลอดวัน อากาศกลางคืนเย็นสบาย เรียกว่าแทบต้องใส่เสื้อไหมพรม ถ้าจะออกไปนอกบ้าน

ฉันสังเกตว่าหน้าร้อนประเทศไหน ก็ไม่สบายเท่าเมืองไทย เมืองไทยถึงจะร้อน แต่ก็ยังมีเมฆคอยเป็นเงา ร้อนมาก ๆ ฝนก็ตก หน้าร้อนที่อิตาลีร้อนแบบฟ้าไร้เมฆ แถมวันยังยาวอีกด้วย กว่าพระอาทิตย์จะตกดินก็ปาเข้าไป ๒ – ๓ ทุ่ม

เราย้ายถิ่นฐานจากโรมไปอยู่กานยาโน่เป็นเวลา ๑๐ วัน ตั้งแต่วันที่ ๗ – ๑๖ สิงหาคม ไปถึงก็เจอเลาร่าและครอบครัวซึ่งมาถึงล่วงหน้าแล้วหลายวัน และได้ทำความสะอาดบ้านรอรับเราอยู่แล้ว

อดนึกไม่ได้ว่าถ้าอยู่เมืองไทย ต่อให้เมืองไหน เมืองไหน ก็ต้องมีตลาดโต้รุ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เดินหาซื้อของกิน แก้เหงายามค่่ำคืน แต่ที่นี่ไม่มีกิจกรรมอย่างนั้น ทั้งเมือง ซึ่งมีถนนใหญ่สายเดียววิ่งผ่าน มีร้านขายของชำให้ซื้อกับข้าวร้านเดียว ถ้าอยากซื้อกับข้าวหรือขนมปังดี ๆ ต้องขับรถไปอีก ๒๐ นาทีเพื่อไปร้านใหญ่ที่อยู่ในเมือง Barete อย่างไรก็ดีคุณสามีใช้เวลาส่วนใหญ่เพลิดเพลินไปกับการอ่านหนังสือ ปีนเขา เดินเล่นชมธรรมชาติ (ภาษาอิตาเลียนเรียกเดินเล่นว่า la passeggiata)  ทั้งบ้านครึกครื้น ไม่เหงาเพราะหลาน ๆ (เฟเดริโก้ – ๗ ขวบ และ เอเลโอนอร่า – ๕ ขวบ) ก็ขี่จักรยานไปมาและชวนเพื่อนบ้าน (ชื่อโซฟีอา) มาเล่นกันไปตามประสาเด็ก บางวันก็ชวนกันขี่จักรยานไปให้อาหารหมูป่าที่มีคนเลี้ยงไว้ ส่วนฉันเตรียมหนังสือผู้หญิงคนชั่วที่แม่ซื้อไว้ให้ มาอ่านฆ่าเวลา ปรากฏว่าหนังสือสนุกมาก อ่านแล้วติดใจไม่ยอมวาง เพียงสองวันก็อ่านจบเสียแล้ว เวลาที่เหลือก็เลยต้องทำงานที่ตั้งใจว่าจะเก็บกลับมาทำตอนกลับคลีฟแลนด์แทน

โชคดีว่าพอใกล้เทศกาล Ferragosto ทั้งเมืองก็เริ่มมีสีสันขึ้นมา (หน่อยหนึ่ง) มีการประดับไฟเล็ก ๆ น้อย ๆ บนถนน ที่จะสนุกเพิ่มขึ้นมาหน่อยก็มีการจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ ขายอาหารและมีดนตรีให้คนเต้นรำกันอย่างครื้นเครง งานแรกคืองาน La Cinghialata (อ่านว่า ลา ชินยิอาลาต้า) จัดขึ้นที่ตำบล Collicelloใกล้ ๆ บ้านนี่เอง ชื่องานนี่ฉันแปลเองว่าเทศกาลหมูป่า (il cinghiale แปลว่าหมูป่า) มีเนื้อหมูป่ามาทำเสียบไม้ ขายเป็นสะเต๊ เรียกว่า L’arrosticini เค็ม ๆ มัน ๆ อร่อยมาก (กินแล้วคิดถึงพ่อ เดาว่าพ่อคงชอบ) งานที่สองเป็นงานเทศกาลเบียร์ ไม่สนุกเท่าไหร่ จัดใกล้ ๆ บ้าน แต่ก็มีอาหารแปลก ๆ (สำหรับฉัน) มาให้ลองกินเหมือนกัน เช่น พิซซ่าทอด (la pizza fritta) เป็นต้น

สองงานนี้ เราไปเที่ยวกันหมดทั้งบ้าน เด็ก ๆ สนุกกับงานแรกมาก เพราะว่ามีลานให้เต้นรำ คนอิตาเลียนเต้นรำสนุกเฮฮาจริง ๆ ส่วนใหญ่จะเป็น เต้นแบบ Group Dance คือเต้นพร้อม ๆ กัน เป็นจังหวะเดียว ดูแล้วเพลินตาดี ส่วนงานเทศกาลเบียร์ไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ เพราะถึงตอนนั้นเด็ก ๆ พร้อมด้วยเลาร่าและโรแบร์โต้แยกกลับไปหาครอบครัวของโรแบร์โต้แล้ว เลยเหงา ๆ ไป และข้อสำคัญคือลานให้เต้นระบำเล็กนิดเดียว

กิจกรรมอีกอย่างที่คุณสามีพาฉันไปโรแมนติกกันสองคนคือไปดูหนังกลางแปลง!!!  พี่เอ็นโซไปอ่านเจอจากป้ายโฆษณาริมถนนว่าจะมีหนังมาฉายที่เมือง Fiugni ห่างจากบ้าน ขึ้นเขาไปอีก ๑๕ นาที หนังที่ไปดูเป็นหนังอิตาเลียนชื่อเรื่อง “Posti in piedi in paradiso” (๒๐๑๒) เป็นเรื่องของผู้ชาย ๓ คนจับพลัดจับผลูมาอาศัยแฟลตร่วมกัน โชคดีที่เป็นหนังเบา ๆ เลยพอเดาเนื้อเรื่องได้ ถึงแม้จะฟังไม่ออกก็ตาม ดูหนังไปก็ตัวสั่นไปสองคนผัวเมีย เพราะอากาศหนาว เสื้อหนาวที่หยิบมาด้วยก็ไม่พอ บรรยากาศหนังกลางแปลงฝรั่งก็คล้าย ๆ เมืองไทย เหงา ๆ กว่าหน่อย มีร้านมาขายถั่วลิสงกินแกล้มการชมภาพยนตร์อยู่ร้านเดียว ไม่อู้ฟู่เหมือนบ้านเรา

เรื่องบนดอยยังไม่จบแค่นี้ ขอยกยอดไปจบตอนหน้านะคะ

One response to this post.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: